Hij kan nog makkelijk rijden,
hij krijgt alleen de parkeerkaart niet meer in de gleuf.
Plaskruizen bij het Concertgebouw
en Roddelaar krijgt een koninklijke onderscheiding.
We zaten buiten.
De beweringen vlogen je om de oren.
We gingen naar binnen.
Daar waren ze ook.
Hij ging naar de politie, vertelde dat zijn humor was gestolen.
Ze snapten er niks van.
‘Kan 't zijn dat meneer 't gewoon verloren heeft?’
vroegen ze.
‘Ik wil wel rekening houden met het milieu, maar ik ga niet inleveren op douchen’,
zegt ze.
Mailen:
Ik vergeet de 'r',
(voor de spellingscontrole maakt het niet uit,)
nu staat er dat ik een weekendje door Amsterdam ga zweven.
Ze kust niet,
ze biedt haar wang aan.
Willen weten wie zoveel onzin verkoopt
("gefileerd betekent dat je het in mootjes hakt, dat je er niks van over laat"),
maar niet durven omkijken
Het is niet erg
die regen,
zelfs zonder aan de zon
te denken,
kan ik er vandaag goed tegen.
Wachtkamer:
vandaag gaat het vooral over de tijd vóór de bloedverdunners.
Dingen die komen
aanwaaien;
vandaag een geel
stukje slinger
van een of ander feestje
dat voorbij is.
Boodschappenlijstje (Korzakov light?):
- 3 haakjes -
van die mooie witte - 1 kaars -
zo’n dikke van de Blokker - koekjes -
die lekkere - een mooi plantje, bloemen mag ook
- van die groene vruchten -
jij weet wel welke ik bedoel - iets lekkers voor jezelf
- en dat je terug komt alsjeblieft
In een boek wonen.
Een paar dagen.
Niet uit de pantoffels geweest.
Vandaag.
Hij rent naar mij -
en laat mij -
nieuwe
autootje zien,
even maar,
dan is hij weg
naar de volgende wildvreemde man
om zijn nieuwe autootje
te laten zien.
‘Daar moeten we ook maar eens mee ophouden,
met het kopiëren van cadeautjes
voor je ze geeft’, zegt hij.
Hij heeft gelijk.
Een mooi
en teder
behoorlijk sexy
woord:
snoertje.
De eenzaamheid van wachtkamers, daar moet ik nog eens over schrijven. Hoe meer mensen (patiënten/cliënten) er binnen komen, hoe eenzamer het lijkt te worden daar.
Die keer een mevrouw met haar hondje, dat zielig piept.
“Ga je nou de hele tijd zeuren?”
“Je hebt het toch zelf gedaan ...!”
“De dokter moet echt even kijken hoor.”
...
Tegenwoordig kan je in musea soms zelf je catalogus samenstellen. Op de bladzijde
van ‘Zero Gravity’ lag een dode vlieg. Die gaf -
Hij was er al een tijdje bang voor,
maar die middag gebeurde het dus echt,
hij viel uit elkaar.
Lastig was het, hij zat net zo lekker op het terrasje
was aan zijn derde glas wijn, in een vriendelijke zon.
Het werd stil. Langzaam liep het terras leeg.
Voorzichtig sloop iedereen weg, probeerde nergens op te trappen.
Hij was wel in 1000 stukjes uit elkaar gevallen,
die lagen verspreid tussen de stoelen en de tafeltjes.
Een mus hipte verbaasd rond.
... dat gebouw heeft evenveel ramen
als ik jaren heb ...
“Heb je niks beters te doen?”